به _خودت_بگیر

می نویسم...

برای تمامِ تصوراتِ بر باد رفته ام از ادم ها

برایِ خاطرهِ دلی که  دارد یاد میگیرد...

هیچ کس 

هیچ کس

ماندنی نیست.

پدر..مادر..خواهر..برادر..دوست..عشق

هیچ کس نمیمونه برات.پس خودت قوی باش خودت تکیه گاهه خودت باش

به این ادما اعتماد نکن .

ادمای روزگارِ من بازیگری رو خوب بلدن 

تظاهرکردنو خوب تر

و منم ادم صبوری نیستم برای تحمل این همه تظاهرات

اینکه من تحمل میکنم  به این معنی نیست که خر فرض بشم

نه عزیزانم ...اون تصویر زیبای خری که در چشمان ِ من میبینید عکس خودتونه تمام

من ازون ادمام که

هی صبورم

هی صبورم

هی بسی صبورم

ولی یهو قاطی میکنم و یهو کل دودمانتونو به باد میدم.

اه بابا بسه بخدا من جای شما خجالت میکشم که اسم خودمو بزارم دوست.

شما زیرابی  رفتنو خوب بلدین..قبول.اما خب ماهی های زیر ابم با ما یه رفاقتی دارن 

یهو دیدین صبر تموم شدو به دیار باقی پیوستین 

انقد بدم میاد ازین جور متن نوشتن.ادمو مجبور میکنین ولی .متاسفم برا خودم

عذر خواهی میکنم از دوستانی ک مخاطبم اونا نیستن ولی به هر حال خونده میشه این مطلب.

 

 

چنانچه مطلبی مغایر با قوانین جمهوری اسلامی ایران مشاهده کردید با اطلاع دادن ، ما را در امر حذف آن یاری نمایید


X
چنانچه مطلبی مغایر با قوانین جمهوری اسلامی ایران مشاهده کردید با اطلاع دادن ، ما را در امر حذف آن یاری نمایید